::: یک پیرو از جنس احساس :::

X

::: یک پیرو از جنس احساس :::

			یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 9:38
		ديريست عاشقانه ننوشته بودم
		امروز صبح باورم نمي شود ديشب هم باورم نمي شد مثل هميشه شن هاي ساعت بودنمان مي ريخت و من و تو بستني هايمان را مي خورديم دلم خواست سيب و گلابي را به يادگار بردارم!!! و امروز سيب و گلابي در آيينه به من خنديدند موهايم را شانه كردم و من نيز به سيب و گلابي خنديدم و باز باورم نشد باورم نشد كه چقدر ساده و صميمي باهم صميمي شديم و چقدر ساده مهرباني هايمان را در دستانمان به هم سپرديم و هنوز هم باورم نمي شود گفتم كسي را مي خواهم كه نازم را بكشد ... و تو گفتي كه نازكشي خيلي زياد و تمام ناز من دايره قسمتم بود و تمام نازكشيدن تو يك جمله: مال توام! فقط مال تو جمله اي كه ... باورم مي شود تو در دايره قسمتمان قسمت مني و من قسمت تو!!! به همين سادگي ... و شايد ساده تر ... به سادگي جمله اي كه درست در همين لحظه به من گفتي: "با شبي كه داشتم بهتر از روزهاي ديگري " چقدر امروز زيباست و چقدر آسمان آبيست كاش چون روز گذشته باد بوزد تا بهانه اي شود براي پناه بردن به آغوش گرمت و شايد ... نه بي بهانه هم مي توان صميمي تر شد: "با تو در آرامشم ... در آرامش"
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

			سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386 10:7
		ديداري به ياد ماندني
		از پله هاي استوار "تخت جمشيد" استوار بازآمدم كاش همه بوديد!!! هر چند فرياد زدم جاي همه ي عزيزانم سبز ... گنجشكك اشي مشي عزيز !!! توصيه هاي ايمني شما را جدي گرفتم ... بگو كه دختر خوبي شده ام!!!
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

			سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 13:14
		...
		ديشب به "ملاقات بانوي سالخورده " رفتم ... خيلي خوش گذشت
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

			سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 13:10

		آنقدر در حال به انتظار مي نشينم تا تو از گذشته ها برسي زودتر بيا!!! آتيه در انتظار ماست
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

			سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 13:8

		فالي گرفتم از پيرمرد گوشه نشين راه من به او خنديدم و او به من فال من آن است كه نوشته يا تعبير خنده هاست كه سرآغاز زندگي است تو در گذشته اي و من در حال آينده از آن من و توست محال است به آينده بروم مگر اينكه تو بيايي
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

			چهارشنبه هشتم اسفند 1386 13:16
		خوشحالم ... خدايا تو شكرانه ام را شنيده اي ... مگرنه؟؟؟
		زندگي شوق رسيدن به همان فردايي ست كه نخواهد آمد تو نه در ديروز و نه در فردايي ظرف امروز پر از بودن توست هفته اي از يك آغاز ديگر گذشت و من باز و باز سرشار از حس دوست داشتن شده ام. چقدر دوست دارم كه فرياد بزنم ... شايد سر يك كوه ... و دلم مي خواهد تو نيز با من فرياد عشق سر دهي ... قول مي دهي بهار به آنجايي سرك كشيم كه تو مرا عروس سرخپوش خواندي؟؟؟ قول مي دهي؟؟؟
+ توسط یک پیرو از جنس احساس \|

e